‘വയനാട് ജീപ്പേഴ്‌സ്’ മഹീന്ദ്ര അഡ്വഞ്ചർ ക്ലബ് ചാലഞ്ച് വിജയി
February 26, 2020
Cultural Ecstasy: Travel to Malappuram in association with Dept. of Tourism, Kerala
February 27, 2020

Editorial: നശിക്കുന്ന രാജ്യം

ടാക്‌സിഡ്രൈവറായ ചോയ്

ആ നിമിഷം ഞാൻ തായ്‌വാൻ ജനതയെ സ്‌നേഹിച്ചു പോയി. എന്നിട്ട്, ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ് വൺവേ തെറ്റിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ ഉപദേശിച്ച ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ പ്രതികരണം ഓർക്കുകയും ചെയ്തു.

ബൈജു എൻ നായർ

തായ്‌വാന്റെ തലസ്ഥാനമായ തായ്‌പേയിൽ നിന്ന് വിഖ്യാതമായ സൺമൂൺ ലേക്കിലേക്ക് 260 കി.മീ ആണ് ദൂരം. രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് ഞാൻ അവിടേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. തായ്‌പേയിൽ വച്ചു പരിചയപ്പെട്ട ടാക്‌സിഡ്രൈവറായ ചോയ് ആണ് സാരഥി. രാവിലെ 6 മുതൽ രാത്രി 9 മണിവരെയുള്ള സമയത്തിന് 14,000 രൂപയാണ് ചോയ് പറഞ്ഞ നിരക്ക്. പൊതുവെ ജീവിതച്ചെലവ് കൂടുതലുള്ള രാജ്യമാണ് തായ്‌വാൻ. അതുകൊണ്ട് നിരക്ക് കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.

സൺമൂൺ ലേക്കിൽ നിന്ന് തിരികെ തായ്‌പേയ് സിറ്റിയിൽ എത്തി, എന്റെ ഹോട്ടലിലേക്ക് പോകുംവഴി ചോയ്ക്ക് വഴി തെറ്റി. വൺവേ തെറ്റിച്ച് കാർ ഒരു റോഡിലേക്ക് കയറി. വൺവേയിൽ കിടന്ന കാറുകളെയെല്ലാം ചോയ്‌യുടെ കാർ ബ്ലോക്കാക്കി. ആകെ ഗതാഗതക്കുരുക്ക്. ഇതുകണ്ട് എവിടെയോ നിന്നു ഒരു ട്രാഫിക് പോലീസുകാരൻ ഓടിയെത്തി. ‘പെട്ടു’ – ഞാൻ വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ, ഞാൻ വിചാരിച്ചതു പോലെയൊന്നുമല്ല സംഭവിച്ചത്. പോലീസുകാർ വന്ന് ചോയ്‌യോട് ചോദിച്ചു: ‘എന്തുപറ്റി?’
ചോയ്: വഴി തെറ്റി. വൺവേ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല.
പോലീസുകാരൻ: ‘സാരമില്ല. ഒന്നു വെയ്റ്റ് ചെയ്യൂ.’
ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ മറ്റു വാഹനങ്ങളെ സ്റ്റോപ്പ് സിഗ്‌നൽ കാണിച്ച് നിർത്തി. ഞങ്ങളുടെ കാർ റിവേഴ്‌സ് എടുപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് പ്രധാന പാതയിലെ വാഹനങ്ങൾ കൂടി നിർത്തിച്ച്, കടത്തിവിട്ടു. പോലീസുകാരന് നന്ദി പറഞ്ഞ് ഓട്ടം തുടർന്നു… ആ സീൻ അവിടെ കഴിഞ്ഞു.
‘ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഫൈൻ അടിക്കുമെന്ന്’-ഞാൻ ആത്മഗതം നടത്തി. ‘ഒരിക്കലുമില്ല. ഈ രാജ്യത്ത് ഓവർസ്പീഡിനു മാത്രമേ ഫൈൻ ഉള്ളൂ. ആരും മനസറിഞ്ഞ് മറ്റ് ഗതാഗത നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കില്ലെന്ന് പോലീസിനറിയാം,’ ചോയ് വിശദീകരിച്ചു.

ഒരു തായ്‌പേയ് നഗരക്കാഴ്ച

ആ നിമിഷം ഞാൻ തായ്‌വാൻ ജനതയെ സ്‌നേഹിച്ചു പോയി. എന്നിട്ട്, ഏതാനും ദിവസം മുമ്പ് വൺവേ തെറ്റിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ ഉപദേശിച്ച ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ പ്രതികരണം ഓർക്കുകയും ചെയ്തു. ആ അനുഭവം ഇങ്ങനെ: ഞാൻ രാവിലെ കാറോടിച്ച് ഹൈവേയിലൂടെ വരുമ്പോൾ ഒരു സ്‌കൂട്ടർ കുടുംബം- മുന്നിൽ ആറേഴ് വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ആൺകുട്ടി, ഗൃഹനാഥൻ, ഗൃഹനാഥ, അവരുടെ ഇടയ്ക്ക് 10 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന പെൺകുട്ടി- വൺവേ തെറ്റിച്ച് ഹൈവേയിൽ കയറാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുന്നു. എന്റെ കാർ കടന്നുപോയിട്ടുവേണം അവർക്ക് വൺവേ തെറ്റിക്കാൻ. ഞാൻ കാർ നിർത്തിയിട്ട് ചോദിച്ചു ‘വൺവേയിലൂടെ പോകാൻ നിൽക്കുവാണോ?’ ‘അതെ’യെന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗൃഹനാഥന്റെ മറുപടി. ‘ഈ രണ്ടു കുട്ടികളും ഇതു കണ്ടല്ലേ പഠിക്കുക. വൺവേ തെറ്റിക്കുന്നത് ശരിയാണോ? നിയമം പാലിക്കണമെന്ന് കുട്ടികൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ട ചേട്ടൻ തന്നെ തന്നെ നിയമം തെറ്റിക്കുന്നതു ശരിയാണോ?’ – ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഒരു സെക്കന്റ് നിശബ്ദം. പിന്നെ തെറിയുടെ പൂരം. ‘നായിന്റെ മോനേ, നീയാരാടാ തീരുമാനിക്കാൻ? ഞാനെന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യും’ എന്ന് ചേട്ടൻ. ‘താനാരാടോ എന്റെ ചേട്ടനെ ഉപദേശിക്കാൻ’ എന്നമട്ടിൽ ചേച്ചിയും. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം നടന്നു. അവർ വൺവേ തെറ്റിച്ചില്ല. എന്നെ തെറിവിളിച്ചു കൊണ്ടാണെങ്കിലും ശരിയായ ദിശയിൽ ബൈക്ക് ഓടിച്ചു നീങ്ങി.

ഓരോ പുതിയ രാജ്യവും കണ്ടശേഷം തിരികെ നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ വിഷമം തോന്നും. എന്റെ നാട് മാത്രം എന്താണിങ്ങനെ എന്ന വിഷമം. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ‘മറ്റവന്റെ’ ഫേസ്ബുക്ക് പേജിൽ എന്താണ് ഉള്ളതെന്നും ‘അവനിട്ട് എങ്ങനെ പണികൊടുക്കാ’മെന്നും ചിന്തിക്കുന്ന ജനത. പേരിന്റെ കൂടെ ‘നായർ’ എന്നോ ‘മേനോൻ’ എന്നോ കണ്ടാൽ ‘നീ മറ്റവനല്ലേ’ എന്നുമാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന പമ്പര വിഡ്ഢികൾ. കൂപമണ്ഡൂകങ്ങൾ. അങ്ങനെ ജാതിയും മറ്റു പറഞ്ഞു ജീവിതം പാഴാക്കുന്ന ജനകോടികൾ. ഇനി വേറെ കുറെയെണ്ണമുണ്ട്. നേതാക്കന്മാർ സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ആജ്ഞാപിക്കുന്നതു കേട്ട് അയൽക്കാരന്റെ തലവെട്ടിയെടുക്കാൻ നിലമറന്ന് ഓടുന്ന അണികളെന്ന വിഡ്ഢ്യാസുരന്മാർ. അവന്മാർ എന്തും ഏതും രാഷ്ട്രീയക്കണ്ണിലൂടെയേ കാണു. വിവിധ പാർട്ടിയിൽ പെട്ട രാഷ്ട്രീയക്കോമരങ്ങൾ ചേർന്നാണ് നമ്മുടെ ജന്മനാടിനെ നശിപ്പിച്ചത്, നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നു മനസ്സിലാക്കാത്ത തൊഴിലില്ലാക്കൂട്ടങ്ങൾ.

ഇതൊന്നുമല്ല ലോകം. ലോകമഹായുദ്ധങ്ങൾക്കു ശേഷവും ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങൾക്കു ശേഷവും പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ രാജ്യങ്ങളിൽ ഞാൻ പോയിട്ടുണ്ട്. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന് നേരം വെളിപ്പിക്കുന്നവരല്ല. ജാതിയും മതവും രാഷ്ട്രീയവും പറഞ്ഞ് ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നവരുമല്ല. അവർ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്കായി ജീവിതം സമർപ്പിച്ച്, അത്യധ്വാനം ചെയ്ത്, നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരാണ്. അവരൊക്കെ മുപ്പതോ നാൽപതോ വർഷം കൊണ്ട് വമ്പൻ സാമ്പത്തിക ശക്തികളായിക്കഴിഞ്ഞു. സാംസ്‌കാരികമായും ഉയർന്ന നിലയിലാണ് അവിടുത്തെ ജനത.

നമ്മുടെ നാടോ! സംസ്‌കാരം എന്നത് 2000 വർഷം മുമ്പേ ഇന്ത്യയെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തുറന്ന ലൈംഗികത പാപമല്ലെന്നു കരുതുന്ന പാശ്ചാത്യരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട്, ബസിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിനുമേൽ ശുക്ലവിസർജ്ജനം നടത്തുന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ സംസ്‌കാരം. തായ്‌ലന്റിലെ വേശ്യാലയങ്ങളെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട്, പരിചയപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് അശ്ലീല ഭാഷണം നടത്തുന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ സംസ്‌കാരം.
ഇന്ത്യ അടുത്ത 200 വർഷത്തേക്കു കൂടി നന്നാകില്ല. ഏതാനും പുതിയ നഗരങ്ങൾ കൂടി വരും, ചില നഗരങ്ങൾ വികസിക്കും എന്നല്ലാതെ, ഇന്ത്യക്കാരന്റെ മനോവികാസം – അത് പ്രതീക്ഷിക്കുകയേ വേണ്ട. എല്ലാക്കാലത്തും മറ്റുള്ളവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി, നിയമങ്ങൾ തെറ്റിച്ച്, രാഷ്ട്രീയവും വംശീയതയും പറഞ്ഞ് കടത്തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുവാനാണ് ഇന്ത്യക്കാരന്റെ യോഗം.
നമുക്കൊരുമിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ നാശം പൂർണ്ണമാക്കാം!$

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

shares
//]]>